Με ένα “ναι” ή ένα “όχι” μπορεί να καθοριστεί η ζωή μας; Το σήμερα; Το αύριο; Το μέλλον των παιδιών μας; Την ώρα που συντάσσω αυτές τις γραμμές η χώρα μας βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες ή μάλλον καταστάσεις που μας γυρνάνε πολλά χρόνια πίσω. Συνθήκες εθνικού διχασμού, αγανάκτηση, οργή και δεκάδες “γιατί” είναι στο στόμα του κάθε Έλληνα και της κάθε Ελληνίδας. Απομένουν λίγες ώρες μόνο μέχρι το δημοψήφισμα της Κυριακής της 5ης Ιουλίου και αυτό που οφείλουμε να κάνουμε πάνω από όλα είναι να μην ξεχάσουμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες, οποιαδήποτε απόφαση έχουμε πάρει και ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσει ο καθένας μας. Και θα επικεντρωθώ σε αυτό και στη σημασία της ενότητας τις δύσκολες αυτές ώρες που περνάει η χώρα μας. Είτε ψηφίσω εγώ “ναι” κι εσύ “όχι” ή το αντίστροφο, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να πει στον άλλο ότι είναι λιγότερο ή περισσότερο Έλληνας και νοιάζεται λιγότερο ή περισσότερο για τον τόπο του. Δεν μπαίνουν σε ζυγαριά αυτά τα πράγματα.
Όσο και αν η στάση όλων των πολιτικών είναι της θεωρίας του “διαίρει και βασίλευε” εμείς οι απλοί πολίτες πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Και με νηφαλιότητα και ψυχραιμία να αποφασίσουμε για το μέλλον του τόπου μας, για το μέλλον των επόμενων γενιών. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα να μας διχάσει. Ο Έλληνας, και αυτό το αποδεικνύει περίτρανα η ιστορία μας, όσες φορές ενώθηκε και πάλεψε με συλλογικότητα τα κατάφερε και μεγαλούργησε. Ναι, να παλέψουμε. Όπως κάνουμε χρόνια τώρα. Με στόχο να εξασφαλίσουμε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τις νέες γενιές.
Δεν φοβόμαστε ως Έλληνες τον αγώνα. Και το έχουμε αποδείξει. Δεν φοβόμαστε τη στέρηση. Και την έχουμε βιώσει έντονα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Έχουμε όμως ανάγκη να δούμε να καρποφορούν οι κόποι μας. Λάθος χειρισμοί; Αδυναμία διαπραγμάτευσης; Έλλειψη επιχειρημάτων; Που να αποδώσω την κατάσταση που βιώνουμε; Η ιστορία θα δείξει αν όλα όσα συμβαίνουν σήμερα ήταν αναγκαίο να τα ζήσουμε. Το θέμα είναι ένα: Να αποφύγουμε τον εθνικό διχασμό. Και να προχωρήσουμε σκεπτόμενοι συλλογικά. Όχι μόνο το δικό μας συμφέρον αλλά και του διπλανού μας. Πιστεύω ότι η τύχη του λαού μας είναι περισσότερο από ποτέ στα χέρια μας. Και θα πρέπει να κάνουμε όλα όσα χρειάζονται για να μπορούμε να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά μας και να τους λέμε ότι τα δύσκολα πέρασαν και ότι αγωνιστήκαμε για ένα καλύτερο αύριο.
Είτε “όχι” είτε “ναι” πει τελικά ο λαός μας το ζητούμενο είναι να υποστηρίξουμε το αποτέλεσμα των επιλογών μας και την πλειοψηφούσα άποψη. Γιατί και αύριο μαζί θα είμαστε ανεξάρτητα από τις επιλογές μας. Ο διχασμός δεν βοήθησε ποτέ. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να μας θεωρήσουν διχασμένο λαό. Ο,τι κατακτήθηκε στην ιστορία των εθνών έγινε από ανθρώπους που ήταν ενωμένοι σαν γροθιά. Και οι Έλληνες μπορούν να είναι έτσι. Μπορούν και θα τα καταφέρουν.
Θεόδωρος Δημητριάδης
Εκδότης