Η βιομηχανία χοιρινού κρέατος έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τη δυσεντερία των χοίρων, μια ασθένεια που εξακολουθεί να στερείται αποτελεσματικού εμβολίου. Αυτό αποτελεί σημαντική ανησυχία για τους παραγωγούς, καθώς προσπαθούν να διατηρήσουν τα ζώα τους υγιή, μειώνοντας παράλληλα τη χρήση αντιβιοτικών θεραπειών.
Ωστόσο, ερευνητές στο Western College of Veterinary Medicine (WCVM), του Πανεπιστημίου Saskatchewan του Καναδά, είναι αισιόδοξοι ότι ένα εμβόλιο είναι εντός των δυνατοτήτων τους, καθώς διερευνούν τον μηχανισμό της νόσου, αξιοποιώντας την πρόοδο της τεχνολογίας προσδιορισμού αλληλουχίας DNA.
Με επικεφαλής τον Δρ. Matheus Costa από το Τμήμα Κλινικών Επιστημών Μεγάλων Ζώων του WCVM, η ομάδα επικεντρώνεται στο βακτήριο Brachyspira, τον «ένοχο» πίσω από τη δυσεντερία των χοίρων. Η Brachyspira μολύνει το παχύ έντερο ενός χοίρου και προκαλεί βλάβες, οι οποίες καταλήγουν σε υδαρή έως βλεννώδη διάρροια, συχνά με ίχνη αίματος. Καθώς τα προσβεβλημένα γουρούνια αρρωσταίνουν, χάνουν την όρεξή τους, αφυδατώνονται και αδυνατίζουν.
«Αν καταλάβουμε ακριβώς πώς η λοίμωξη από Brachyspira οδηγεί σε δυσεντερία των χοίρων, θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες να φτιάξουμε ένα εμβόλιο που να λειτουργεί και θα έχουμε επίσης καλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουμε άλλα εργαλεία, εναλλακτικές λύσεις που δεν είναι αντιβιοτικά που θα αποτρέψουν την ασθένεια», εξηγεί ο κ. Costa.
Μια διαφορετική προσέγγιση
Σημειώνεται, πως ένα εν ενεργεία έργο για την κατανόηση του μηχανισμού της νόσου, είναι η διερεύνηση της οδού, μέσω της οποίας η Brachyspira επηρεάζει την απόκριση των Β κυττάρων, των κυττάρων δηλαδή που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων.
Δεδομένου ότι τα εμβόλια στοχεύουν συνήθως στη διέγερση των Β κυττάρων για την παραγωγή αυτών των αντισωμάτων και οι επιστήμονες έχουν μάθει ότι το Brachyspira επηρεάζει την ενεργοποίηση των Β κυττάρων, αναζητούν μια διαφορετική προσέγγιση για την ανάπτυξη εμβολίων για τη δυσεντερία των χοίρων.
«Στις δεκαετίες του ’70 και του ’80, υπήρξαν μερικά λαμπρά πειράματα που χρησιμοποιούσαν την τεχνολογία που ήταν διαθέσιμη εκείνη την εποχή για τη διερεύνηση της νόσου», τόνισε ο κ. Costa, συμπληρώνοντας: «Τώρα, έχουμε πολύ καλύτερες μεθόδους και κατανοούμε τις μοριακές αλλαγές που συμβαίνουν στο παχύ έντερο και στο χοίρο γενικά. Άρα, βρισκόμαστε σε καλύτερο σημείο για να αναπτύξουμε ένα εμβόλιο που θα είναι αποτελεσματικό και θα προστατεύει τους χοίρους ή τουλάχιστον θα προλαμβάνει σοβαρές ασθένειες».
Ένα πρόβλημα που ζητά λύση εδώ και έναν αιώνα
Σε κάθε περίπτωση, μέχρι να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο, οι παραγωγοί μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόλυνσης, διατηρώντας τα πρότυπα βιοασφάλειας και ελέγχοντας για σημάδια ασθένειας από τους εισερχόμενους χοίρους.
Δυστυχώς, όμως, το Brachyspira είναι ανθεκτικό στο οξυγόνο και μπορεί να επιβιώσει έξω από το έντερο για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, έτσι ώστε να μεταδίδεται εύκολα μέσω της κοπριάς ή των φορέων όπως οι αρουραίοι.
Αξίζει να αναφερθεί, πως από τότε που δημοσιεύτηκε η πρώτη περιγραφή της δυσεντερίας των χοίρων -πριν από έναν αιώνα- η ασθένεια έχει επηρεάσει σοβαρά την καλή διαβίωση των ζώων και έχει προκαλέσει απώλειες παγκόσμιας παραγωγής. Εκτός από τις ανησυχίες για την καλή διαβίωση των ζώων, οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν σημαντικές οικονομικές απώλειες, καθώς οι άρρωστοι χοίροι παρουσιάζουν βραδύτερους ρυθμούς ανάπτυξης, αναγκάζοντας τους αγρότες να ξοδεύουν περισσότερους πόρους για τη διατροφή τους και την προσθήκη αντιβιοτικών φαρμάκων στις ζωοτροφές τους.
Εκτός από τη σημασία αυτής της έρευνας για την κτηνοτροφική βιομηχανία, η ανάπτυξη ενός εμβολίου είναι επίσης κρίσιμη για τη δημόσια υγεία ως μέσο για τη διατήρηση της επισιτιστικής ασφάλειας και βιωσιμότητας και για τη μείωση της χρήσης αντιβιοτικών.